Δευτέρα 6 Μαΐου 2013


Το σχέδιο της Ευρώπης είναι να πεθάνει η Ελλάδα της πείνας

ftwxeia
Οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν. Οσο πιο πολλές υπάρχουν τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες που οδηγούν σε κατάχρηση. Αν η έξοδος από το ευρώ είναι αναπόφευκτη, γιατί να υποφέρετε από την ύφεση; «ΓΙΑΤΙ να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη;», αναρωτιέται ο Κρίστοφερ Μαχόνι και υποστηρίζει, μιλώντας στην «Κ.Ε.», ότι το σχέδιο της τρόικας οδηγεί την Ελλάδα στην πείνα.
Με τριάντα χρόνια εμπειρίας στη Wall Street, ο Μαχόνι υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος στον οίκο αξιολόγησης Moody’s, υπεύθυνος για την παγκόσμια εταιρική χρηματοδότηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και το μακροοικονομικό κίνδυνο Δημοσίου στη Moody’s Investors Service. Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως «μαθητή των αγορών» και «libertarian». Προτείνει την τακτική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά προειδοποιεί: «Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβέρνηση».

Στον Αδάμ Γιαννίκο
* Τους τελευταίους μήνες το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Πώς βλέπετε την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών;
* Πρώτ’ απ’ όλα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι και πρέπει να παραμείνει ενδεχόμενη υποχρέωση (contingent liability) υπό την κηδεμονία του κράτους. Σε αυτή τη φάση της τραγωδίας, οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν και πιθανόν να συγχωνευθούν. Δεν υπάρχει νόημα να υπάρχουν πολλές διαφορετικές τράπεζες αν είναι να ανήκουν στο κράτος για την επόμενη δεκαετία. Οσο περισσότερες τράπεζες υπάρχουν τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες για διασώσεις και προσωπικές ενέργειες των διοικήσεων που οδηγούν σε κατάχρηση (self-dealing).
Το χρηματοοικονομικό σύστημα και το κράτος είναι ένα, είτε αρέσει στον κόσμο αυτό είτε όχι. Η ιδέα τού να χωρίσει κανείς με κάποιον τρόπο τις τράπεζες από το κράτος και αυτές να χρεοκοπήσουν μόνες τους είναι συγκλονιστικά λάθος. Η προστασία των καταθετών πρέπει να είναι πριν και πάνω από τους ομολογιούχους και την τρόικα. Οι καταθέσεις είναι ιερή ευθύνη της πολιτείας. Δεν είναι «επενδύσεις» και οι καταθέτες δεν είναι «επενδυτές».
* Ποιες είναι οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας μετά το νέο «πρότυπο» ή «μοντέλο» διάσωσης των τραπεζών που εφαρμόστηκε στην Κύπρο;
* Η Ελλάδα δεν δύναται να επαναλάβει το λάθος που έκανε η Κύπρος, να αγνοήσει ή να κατασχέσει τραπεζικές καταθέσεις. Ολες οι υπόλοιπες υποχρεώσεις (συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων και των υπολοίπων του Target2) πρέπει να κατατάσσονται μετά τους καταθέτες. Κι αυτό γιατί οι τραπεζικές καταθέσεις είναι προσφορά χρήματος και χωρίς χρήμα δεν μπορεί να λειτουργήσει καμιά οικονομία. MxV=PxT. Οσο το Μ (ποσότητα χρήματος) πέφτει τόσο θα πέφτουν και τα Ρ (δείκτης τιμών καταναλωτή) και Τ (ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών).
Το σχέδιο της τρόικας για την Ελλάδα φαίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό, αν το αναλογιστεί κανείς. Με βάση τη νέα φιλοσοφία της Ευρώπης για αυτοχρηματοδοτούμενα bail-out, το σχέδιο για την Ελλάδα είναι, κατά πώς φαίνεται, να πεθάνει της πείνας, όπως η Ρουμανία τη δεκαετία του ’80. Η Κύπρος θα ακολουθήσει.
* Πολλοί μίλησαν για δύο ευρώ στην Κύπρο. Είναι αυτό προάγγελος εξελίξεων;
* Η κυβέρνηση πρέπει να κάνει ό, τι μπορεί για να μην καταρρεύσουν όλα όσο θα ετοιμάζεται για την αναπόφευκτη μετατροπή του νομίσματος. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό για το μέλλον του ελληνικού λαού από το να χρησιμοποιήσει αυτό το χρονικό διάστημα για να χτίσει συναλλαγματικά αποθεματικά που δεν θα μπορεί να αγγίξει η ΕΚΤ.
* Πώς μπορεί να γίνει αυτό;
* Δεν ξέρω αν είναι εφικτό, ιδίως να γίνει μυστικά. Ισως με κάποιον λογαριασμό στην Τράπεζα της Ρωσίας; Στο τέλος, η Ελλάδα θα πρέπει να αθετήσει όλες τις πληρωμές που είναι εκφρασμένες σε ευρώ και να αποκοπεί από την πίστωση της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Για ένα διάστημα θα είναι κράτος-παρίας όπως η Αργεντινή. Γι’ αυτό είναι απαραίτητα τα αποθεματικά σε ξένο νόμισμα, ώστε να πληρώσει η χώρα τις ζωτικής σημασίας εισαγωγές.
* Δεν θα είναι δυσβάσταχτο το κόστος της εξόδου από την Ευρωζώνη για οποιαδήποτε χώρα με αυτά τα χρέη;
* Αυτή τη στιγμή γίνεται πολύς λόγος στα οικονομικά media αναφορικά με τη διαφαινόμενη αναγκαιότητα μιας εξόδου της Κύπρου, καθώς ζυγίζονται το κόστος και τα οφέλη από μια τέτοια κίνηση. Δεν θέλω να υποτιμήσω το κόστος. Αλλά για να το αντέξουν οι χώρες, στο τέλος θα πρέπει να βγουν. Τα κόστη τελικά θα μειωθούν με αποτελεσματική αποκήρυξη του χρέους. Κάποιες από τις χώρες του Club Med θα αναγκαστούν να φύγουν όχι μόνο από την Ευρωζώνη αλλά και από την ίδια την Ε.Ε. Εκτός, βέβαια, αν στη φράση «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» μπορεί να συμπεριληφθεί και το ενδιαφέρον για τους απόρους, πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλω. Στο Βορρά δεν θα αρέσει όταν ο Νότος κηρύξει στάση πληρωμών στο χρέος της τρόικας και τις υποχρεώσεις του Target2.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά πριν τελειώσει όλο αυτό θα υπάρχει ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο (world). Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβερνήσεις.
* Ποιος μπορεί να πάρει το βάρος μιας απόφασης που μπορεί να φαίνεται σωστή σε έναν άνθρωπο της αγοράς, αλλά δεν έχει επιστροφή για έναν άνθρωπο της πολιτικής;
*Φανταστείτε να είχα την αντίθετη γνώμη και να έλεγα πως η Ελλάδα πρέπει να μείνει στο ευρώ. Τι θα έλεγα; Ποια θα ήταν τα πειστικά επιχειρήματα υπέρ αυτού του κολαστηρίου; Ολες οι χώρες πέρασαν μακροοικονομικά σοκ. Η Γερμανία έχασε δύο πολέμους. Αλλά λίγες χώρες καταδικάζουν εαυτούς σε μόνιμη ύφεση -αυτό σημαίνει να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Ο κόσμος εγκατέλειψε τον Κανόνα του Χρυσού στις αρχές της δεκαετίας του ’30 και τα πράγματα καλυτέρεψαν. Οι περιφερειακές χώρες τελικά πρέπει να βγουν απ’ το ευρώ και τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Θα τους πάρει μία πενταετία.
* Θα μείωνε τις σκληρές συνέπειες της εξόδου μια κοινή στάση των χωρών της περιφέρειας;
* Δεν βλέπω κάποιο λόγο να αναβάλλεται κάτι που τελικά θα γίνει. Οι περιφερειακές χώρες θα βγουν από το ευρώ ανάλογα με τα προγράμματά τους, που θα καθοδηγούνται από τα σπρεντ των ομολόγων και τη φερεγγυότητα των τραπεζών. Οσο η τρόικα επιμένει στις πολιτικές αποπληθωρισμού, δεν υπάρχει ελπίδα για ανάπτυξη. Μια έξοδος από το ευρώ θα είναι πολύ άσχημη. Αλλά γιατί να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη; Νομίζω πως το πιο σημαντικό ερώτημα είναι αν υπάρχει ελπίδα για διαπραγμάτευση με την τρόικα μιας τακτικής εξόδου, που θα περιλαμβάνει μεταβατική οικονομική βοήθεια. Αυτό θα βοηθούσε πολύ, μόνο που η τρόικα δεν είναι πολύ πιθανό να δεχτεί μια συμφωνία που περιλαμβάνει μαζική διαγραφή χρέους και διαγραφή των υπολοίπων οφειλών του Target2. Γι’ αυτό προτείνω να μαζευτούν αποθεματικά σε ξένο νόμισμα πριν από μια μονομερή έξοδο. Δεδομένου του κινδύνου η τρόικα να βάλει την Ελλάδα στη μαύρη λίστα, η Ελλάδα θα χρειαστεί ξένο συνάλλαγμα για να πληρώσει για ζωτικές εισαγωγές μέχρι να ορθοποδήσουν οι εξαγωγές της. Σημαντικό είναι ότι το σοκ της εξόδου θα μετριαζόταν από μια στάση πληρωμών και έναν επαναπροσδιορισμό ολόκληρου του εξωτερικού χρέους. Η Ελλάδα μπορεί να αρχίσει από την αρχή με καθαρούς ισολογισμούς (αλλά χωρίς πρόσβαση σε εξωτερική χρηματοδότηση). Για ένα χρονικό διάστημα η Ελλάδα πρέπει να ζήσει με ισοσκελισμένο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
* Σε κάθε άκουσμα εξόδου από το ευρώ υπάρχει φυγή καταθέσεων και εκροή κεφαλαίων που επιβαρύνουν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Πώς θα σπάσει ο φαύλος κύκλος;
* Οποιοδήποτε σχέδιο μετατροπής του ευρώ σε δραχμές θα χρειαστεί συναλλαγματικούς ελέγχους ώστε να αποκλείσει τη φυγή κεφαλαίων. Εάν η κυβέρνηση επιλέξει την έξοδο από την Ευρωζώνη, πρέπει να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες παγκοσμίου κλάσης συμβούλων, όπως ο Στάνλεϊ Φίσερ (σ.σ. διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Ισραήλ, ο οποίος αποχωρεί από τη θέση αυτή στις 30 Ιουνίου) ή ο Τζόζεφ Γιαμ (σ.σ. πρώην επικεφαλής της Νομισματικής Αρχής του Χονγκ Κονγκ, μέλος του δ.σ. της UBS).
enet
Διαβάστε περισσότερα »

Καλή Ανάσταση και Καλή Λευτεριά σε όλους

Αδέλφια Συν-Έλληνες,
Πριν το λυκόφως, είναι το χειρότερο σκοτάδι...

Έχει η Πλάση κοκκινίσει...
Θα ξυπνήσεις ΜΟΝΟΜΙΑΣ και θα έρθει...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΗΣΟΥΜΕ!
Διαβάστε περισσότερα »

Δεύτε αναλάβατε αγώνα!…

του παπα Ηλία Υφαντή
Η παρουσία του Χριστού φαίνεται να είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στον Πιλάτο.
Μια ολόκληρη νύχτα τον ταλαιπωρούσε το κανιβαλικό καθεστώς των σταυρωτών. Κι όμως εξακολουθούσε να διατηρεί το επιβλητικό του μεγαλείο. Το οποίο, σε αντίθεση με τη λύσσα των κατηγόρων του, υποδήλωνε και την αιτία, για την οποία ήθελαν «άρον- άρον» να τον θανατώσουν.
Που βέβαια δεν ήταν η νομιμότητα, που επικαλέστηκαν. Και με την οποία αξίωσαν και πέτυχαν τη σταύρωσή του. Διαστρεβλώνοντας το γράμμα και το πνεύμα του δεκαλόγου.
Δεν ήταν ούτε η θρησκευτικότητά τους, όπως προφασίζονταν. Γιατί, σε τελική ανάλυση, το....
τελευταίο, που τους ενδιέφερε ήταν ο Θεός. Αφού, σύμφωνα με την ετυμηγορία του ίδιου του Χριστού, πατέρα τους είχαν το σατανά…
Δεν ήταν ακόμη ούτε ο μαμωνάς, τον οποίο είχαν θεοποιήσει. Και στο βωμό του θα μπορούσαν να θυσιάσουν ολάκερη την ανθρωπότητα. Όπως κάνουν, στις μέρες μας, οι αντάξιοι διάδοχοί τους, οι σιωνιστές.
Αλλά ήταν κάτι βαθύτερο. Κάτι, που δεν τους άφηνε να βρουν ησυχία. Το οποίο διέγνωσε ο Πιλάτος, κατά τη διάρκεια της αντιπαράστασής τους στο πραιτόριο. Ή και από πληροφορίες, που είχε απ’ τις υπηρεσίες του. Και ήταν, βέβαια, ο φθόνος.
Ήταν, βλέπετε, οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι η ευυπόληπτη κάστα της εβραϊκής κοινωνίας. Ήταν η νομική και θρησκευτική αριστοκρατία. Οι οποίοι πωλούσαν «ευσέβεια» και «αγιότητα» και «δικαιοσύνη». Και, εν ονόματι των σκοταδιστικών αυτών μορμολυκείων, επέβαλαν τη θέλησή τους και περιφρουρούσαν τα συμφέροντά τους.
Και τους παρουσιάζεται από το πουθενά αυτός ο απίστευτα ανατρεπτικός και καταλυτικός άνθρωπος. Που, παρότι ήταν αγράμματος, έκανε ακόμη και τους εγκάθετους, που έστελναν να τον παρακολουθούν, να λένε πως «ποτέ δεν ξαναμίλησε άνθρωπος, όπως αυτός ο άνθρωπος». Και το σημαντικό ήταν, που την ανατρεπτική του διδασκαλία την επικύρωνε και με αφθονία αδιαμφισβήτητων θαυμάτων. Με αποτέλεσμα ο λαός να παραληρεί από ενθουσιασμό. Λέγοντας ότι «ποτέ δεν ξαναείδαμε να συμβαίνουν τέτοια πράγματα». Και, κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, τους έκαμε υποχείριό του ο ακατανίκητος φθόνος.
Γιατί, ενώ ένιωθαν ότι, μέχρι τότε, ήταν το παν, φοβόντουσαν ότι, τώρα, θα εκμηδενίζονταν. Και ότι όλα τα προνόμιά τους θα καταντούσαν σκόνη και στάχτη. Πραγματικότητα, που δεν μπορούσαν με τίποτε να την υποφέρουν. Και γι’ αυτό ήθελαν, με κάθε τρόπο, να τον εξοντώσουν. Σύμφωνα με τον πάγιο κανόνα όλων των, ηθικά και πνευματικά, κρετίνων. Που, όταν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν κάποιους, με λογικά και ηθικά επιχειρήματα, επιστρατεύουν όλες τις δόλιες μεθοδεύσεις, προκειμένου να τους κλείσουν το στόμα. Είτε με δεσποτικές και φασιστικές απαγορεύσεις είτε ακόμη και δολοφονώντας τον. Ντύνοντας τα φθονερά τους αισθήματα με το μανδύα της νομιμότητας, της θρησκευτικότητας, και των οποιωνδήποτε άλλων εύσχημων και ανήθικων προφάσεων.
Όλα αυτά τα διέκρινε ο Πιλάτος. Καθώς έβλεπε τη λυσσασμένη αυτή λυκόστανη να θέλει, με κάθε τρόπο, να τον κατασπαράξει. Γι’ αυτό και κατέβαλε κάποιες, τυπικές, έστω, προσπάθειες, προκειμένου να τον γλιτώσει. Λέγοντάς τους πως είναι ο βασιλιάς τους, μήπως, τυχόν, και τους φιλοτιμήσει. Ή ότι δεν διαπιστώνει καμιά ενοχή σε βάρος του, μήπως και ξυπνήσει μέσα τους το αίσθημα της δικαιοσύνης. Επικαλέστηκε το έθιμο της απελευθέρωσης ενός καταδίκου. Για να προτιμήσουν ασυζητητί τον Βαραββά. Έβαλε να τον βασανίσουν και να τον εξευτελίσουν, προκειμένου να προκαλέσει τον οίκτο τους. Αλλά ματαίως. Γιατί δεν πετύχαινε τίποτε περισσότερο από το να φωνάζουν, με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, το «σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν». Έτσι ώστε, τελικά, νίπτοντας «τας χείρας» του, να τον παραδώσει «εις το σταυρωθήναι».
Και μπαίνει το ερώτημα:
Αν ξαναρχόταν ο Χριστός, πώς θα τον αντιμετωπίζαμε εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι; Αν ξαναρχόταν! Μα έρχεται διαρκώς και σε κάθε στιγμή είναι ανάμεσά μας. Δεν έρχεται βέβαια σαν τους πρίγκιπες της πολιτικής. Συνοδευόμενος απ’ την κουστωδία των πραιτοριανών και των τραμπούκων. Και από τα αλαλάζοντα πλήθη των ηλιθίων, που τρέχουν ξωπίσω τους, για να τους χειροκροτούν και να τους ζητωκραυγάζουν. Τόσο περισσότερο, όσο περισσότερο εκείνοι τους εξαπατούν και τους ληστεύουν. Ούτε έρχεται σαν τους απαστράπτοντες πρίγκιπες της δεσποτοκρατίας, τους χρυσοποίκιλτους και αδαμαντοκόλλητους. Με τα αυτοκρατορικά στέμματα και σκήπτρα της κουφότητας και της ανοησίας. Που το χριστεπώνυμο πλήρωμα τους ραίνει με ροδοπέταλα και τους υποδέχεται με πανηγυρικές κωδωνοκρουσίες. Και εκ των οποίων κάποιοι, αν θυμίζουν κάτι απ’ το Χριστό, είναι οι «κεκονιαμένοι τάφοι», με τους οποίους παρομοιάζει τους φαρισαίους της εποχής του.
Ο Χριστός έρχεται ντυμένος την κόκκινη χλαμύδα του χλευασμού, το καλάμι του εξευτελισμού και το αγκαθόπλεκτο στεφάνι του πόνου και της οδύνης. Έρχεται, όπως και όλοι οι «ελάχιστοι αδελφοί» του. Οι ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι της γης. Αυτοί, που, κατά εκατομμύρια πεθαίνουν από την πείνα, τις αρρώστιες και τη δυστυχία, στην οποία τους καταδίκασε η απληστία και ο κανιβαλισμός των αδηφάγων αρπακτικών και τοκογλύφων. Έρχεται, όπως οι ξεσπιτωμένοι της πατρίδας μας. Τα παιδάκια, που στα σχολεία λιποθυμούν από την πείνα. Και τα άλλα παιδάκια και τους γέρους, που τουρτουρίζουν μέσα στην άγρια παγωνιά. Όταν οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι και οι Κουβέληδες και οι Στουρνάρηδες και οι δεσποτάδες και οι τραπεζίτες και οι κουστωδίες τους ενδύονται «πορφύραν και βύσσον». Ευφραινόμενοι, σαν τον άφρονα πλούσιο, «καθ’ ημέραν λαμπρώς». Πάντα με τον ιδρώτα και το αίμα του φτωχού λαού.
Και ποια είναι η συμπεριφορά απέναντι στους «ελάχιστους αδελφούς του Χριστού»; Μυριάδες οι Ιούδες! Οι οποίοι έχουν κάμει την προδοσία προσοδοφόρο και επικερδέστατο επάγγελμα. Μυριάδες οι αρνητές και επικριτές! Που τους θάβουν κάτω από τόνους κατασυκοφάντησης και τρομοκρατίας. Που τους μυδραλιοβολούν και τους πολυβολούν ανεβασμένοι πάνω στα τανκς των τηλεοπτικών και των λοιπών μέσων μαζικής εξαπατήσεως και εξαχρειώσεως. Μυριάδες οι επαγγελματίες της ψευτιάς και της απάτης πολιτικοί! Που σαν τους φαρισαίους φορτώνουν το λαό με βαριά και δυσβάστακτα φορτία. Ενώ οι ίδιοι εξασφαλίζουν για τον εαυτό τους, όπως προαναφέραμε, τον πλούτο και τη χλιδή! Και μυριάδες οι δικαστικοί Πιλάτοι, που, εν ονόματι των άδικων και, κατά κανόνα, απάνθρωπων νόμων, παραδίδουν τους ανήμπορούς να αντιδράσουν ανθρώπους του λαού «εις το σταυρωθήναι».
Όπως, δυστυχώς, συμβαίνει και με κάποιους φαρισαίους της εκκλησίας. Οι οποίοι και αυτοί, υποκριτικότατα, «νίπτουν τας χείρας των». Με το πρόσχημα ότι δεν μπορούν να εισέλθουν στο πραιτόριο της πολιτικής, «ίνα μη μιανθώσι, αλλά ίνα φάγωσι το πάσχα». Και, όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, ενώ οι ίδιοι δεν υψώνουν φωνή διαμαρτυρίας για τη γενοκτονία και το πλιάτσικο σε βάρος του λαού, απαγορεύουν και σε οποιονδήποτε άλλον να το κάνει!
Πάτερ, μου έλεγε κάποιος παπάς, στου οποίου την ενορία πήγα να μιλήσω, μην αναφέρεσαι στην οικονομική κρίση και στους Γερμανούς. Εσύ είσαι συνταξιούχος και δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτε, αλλά εμένα κινδυνεύει η οικογένεια και τα παιδιά μου. Που σημαίνει ότι, εκτός απ’ την τρομοκρατία της εφιαλτοκρατίας, υπάρχει και η τρομοκρατία της δεσποτοκρατίας.
Ίσως η αντιχριστιανική αυτή συμπεριφορά τους οφείλεται στο γεγονός ότι κάποιοι δεσποτάδες δεν έζησαν στα χρόνια της κατοχής, για να γνωρίζουν τι σημαίνει γερμανική βαρβαρότητα. Όταν σκότωναν αθώους, χωρίς ίχνος συστολής. Και άλλους τους έκαιγαν ζωντανούς, απλά και μόνο, για να διασκεδάζουν. Και που οι ακρίδες και οι κάμπιες των ράλληδων και των γερμανοτσολιάδων, που τους ακολουθούσαν δεν μας είχαν αφήσει, όπως έλεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου, «ούτε σάλιο στη γλώσσα μας». Σε σημείο ώστε αναγκαστήκαμε να βγούμε ζητιανιά, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Πράγμα, που ισχύει και με την τωρινή γερμανική κατοχή. Που βέβαια δεν την αισθάνονται εκείνοι, που έχουν να τρώνε και να πίνουν με αφθονία. Και γι’ αυτό πάνε με το μέρος των ναζί και των τοκογλύφων.
Αλλά εκτός απ’ τους αρνητές και τους φαρισαίους που επέλεξαν να βρίσκονται στη υπηρεσία των εφιαλτών και των τοκογλύφων, υπάρχουν κι αυτοί, που επέλεξαν να βρίσκονται κοντά στους «ελάχιστους αδελφούς» του Χριστού. Αυτοί, που πιστεύουν ότι και «η Γη μας είναι ένα απ’ τ’ αστέρια του ουρανού». Και γι’ αυτό εύχονται και προσεύχονται να έλθει η βασιλεία του Θεού «ως εν ουρανώ και επί της γης». Και συνεπώς δεν γιορτάζουν το Πάσχα φαρισαϊκά. Αλλά ανάλογα με το ηθικό και το πνευματικό του επίπεδο ο καθένας, χριστιανικά. Που λένε και νιώθουν ως τα κατάβαθα της ύπαρξής τους το «Χριστός Ανέστη». Γεγονός, που, για να έχει προσωπικό, για τον καθένα μας. αντίκρισμα, σημαίνει ότι οφείλουμε κι εμείς ν’ αναστηθούμε Να σηκωθούμε, δηλαδή, απ’ τις πολυθρόνες και τους καναπέδες μας. Και ν’ αναλάβουμε αγώνα, μέχρις εσχάτων.
Έτσι ώστε το «δεύτε λάβετε φως», που θ’ ακούσουμε απ’ το στόμα του παπά και το φως, που θα πάρουμε απ’ το τρικέρι να γίνει άσβηστη φλόγα μέσα μας, που να τη μεταλαμπαδεύσουμε και στους άλλους. Για ν’ ανάψει πυρκαγιά αγάπης για τους δεινοπαθούντες συνανθρώπους μας. Και αγώνα για την επικράτηση του δίκιου και της αλήθειας.
Για ν’ ανατρέψομε, έτσι, την ταφόπλακα, που έβαλαν πάνω απ’ την πατρίδα μας και το λαό μας οι εφιάλτες και οι τοκογλύφοι. Και οι λοιποί συνοδοιπόροι τους…
Και ν’ αναστηθεί και ελευθερωθεί η σταυρωμένη και σκλαβωμένη πατρίδα μας!…
από το «papailiasyfantis.wordpress.com»
Διαβάστε περισσότερα »

Για πόσο χρόνο ακόμη θα χαίρονται ο ψεύτης και ο κλέφτης;

του Δημήτρη Καζάκη
Όταν οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης λένε ανοησίες και στήνουν πανηγύρια, τότε ετοιμαστείτε για τα χειρότερα. Όταν λοιπόν βγαίνει το αρχέτυπο του εγκάθετου, που αν υπήρχε στοιχειωδώς αξιοκρατία ούτε θέση κλητήρα δεν θα κατείχε σε κάποιο ασήμαντο δήμο της πατρίδας του, ο κ. Όλι Ρεν και με την βαριά ιδιότροπη προφορά των αγγλικών του, η οποία φανερώνει το ανεπίδεκτο μάθησης που τον στοιχειώνει, και μας ανακοινώνει ότι η ευρωζώνη «πάει καλά» και η Ελλάδα «καλύτερα», τότε πρέπει να είσαι πολύ βλαμμένος, ή, ακόμη χειρότερα, πολύ καθηγητής της χρηματοοικονομικής για να τον πιστέψεις. «Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ», όπως συνηθίζει να λέει ένας από τους χυδαιοδέστερους εκμαυλιστές της οικονομικής στα ελληνικά πανεπιστήμια, «τι είναι αυτά που λέτε, εδώ μιλά η επιστήμη, εδώ μιλάνε τα στοιχεία». Κι επειδή πολύς ντόρος έγινε με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ας δούμε τα πράγματα ως έχουν.
Τι μας είπε λοιπόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Μικρή ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας από την παρατεταμένη ύφεση. Η οικονομία εκτιμάται ότι θα επανέλθει σε αναπτυξιακούς ρυθμούς το δεύτερο εξάμηνο του 2013. Ωστόσο, το ετήσιο ΑΕΠ προβλέπεται να μειωθεί κατά 0,1% στην ΕΕ και κατά 0,4% στην Ευρωζώνη.
Μετά την ύφεση του 2012, η οικονομία της ΕΕ προβλέπεται ότι θα σταθεροποιηθεί το πρώτο....
εξάμηνο του 2013. Το ΑΕΠ αναμένεται να αρχίσει να αυξάνεται εκ νέου το δεύτερο εξάμηνο του έτους, με αργό ρυθμό στην αρχή, αλλά με μεγαλύτερη ταχύτητα το 2014.
Με άλλα λόγια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έταξε ανάκαμψη το πρώτο εξάμηνο του 2013, αλλά με ένταση της ανεργίας. Μάλιστα ο κ. Όλι Ρεν έβγαλε τον γνωστό επικήδειο για τους ανέργους της ευρωζώνης: «Πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να υπερβούμε την κρίση της ανεργίας που πλήττει την Ευρώπη, η οποία είναι συνέπεια της παρατεταμένης ύφεσης. Το σύνολο των πολιτικών που εφαρμόζονται στην Ευρώπη εστιάζονται στη βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Η δημοσιονομική εξυγίανση συνεχίζεται, αλλά ο ρυθμός της επιβραδύνεται. Παράλληλα, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να ενταθούν για να ελευθερώσουν την ανάπτυξη στην Ευρώπη.» Τι είχες Παντελάκη μου, τι είχα πάντα!
Πόσο αξιόπιστες είναι οι προβλέψεις του Όλι Ρεν και της συμμορίας του; Παντελώς αναξιόπιστες. Ας δούμε τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πριν ένα χρόνο, δηλαδή το 2012: «Ως επακόλουθο της συρρίκνωσης της παραγωγής τους τελευταίους μήνες του 2011, εκτιμάται ότι η οικονομία της ΕΕ ευρίσκεται τώρα σε ήπια ύφεση. Ενώ εξακολουθεί να υφίσταται έντονη αβεβαιότητα ως προς τις οικονομικές και χρηματοοικονομικές προοπτικές, οι αποφασιστικές δράσεις στην άσκηση πολιτικής και οι μείζονες πρόοδοι στο ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο απέφεραν χαλάρωση των εντάσεων στις χρηματαγορές στις αρχές του 2012 και προσωρινή σταθεροποίηση της εμπιστοσύνης, που αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω στο διάστημα για το οποίο διατυπώνονται οι προβλέψεις. Μαζί με την αναμενόμενη επιτάχυνση της μεγέθυνσης της παγκόσμιας οικονομίας, προβλέπεται ότι από το δεύτερο εξάμηνο του έτους και εφεξής θα αποκατασταθεί η ανάκαμψη με βραδύ ρυθμό. Για το 2012 επιβεβαιώνεται σε αδρές γραμμές η εικόνα που σκιαγραφείται στις ενδιάμεσες προβλέψεις του Φεβρουαρίου, με προβαλλόμενη στασιμότητα του πραγματικού ΑΕΠ της ΕΕ και συρρίκνωσή του κατά -0,3% στην ευρωζώνη. Για το 2013 προβλέπεται οικονομική μεγέθυνση με ποσοστό 1,3% στην ΕΕ και 1,0% στην ευρωζώνη. Αναμένεται ότι η ανεργία θα παραμείνει υψηλή, σε ποσοστό 10% στην ΕΕ και 11% στην ευρωζώνη κατά την περίοδο που καλύπτεται από τις προβλέψεις.»
Ο δε Όλι Ρεν δήλωνε: «Η ανάκαμψη είναι μπροστά μας, η οικονομική όμως κατάσταση παραμένει εύθραυστη, επειδή εξακολουθούν να υφίστανται μεγάλες ανισότητες μεταξύ κρατών μελών. Είμαστε μάρτυρες μιας εξελισσόμενης προσαρμογής των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών ανισορροπιών που διαμορφώθηκαν πριν και μετά την έναρξη της κρίσης, και επιδεινώθηκαν από το εισέτι ασθενές οικονομικό κλίμα. Ωστόσο, εάν δεν αναληφθούν περαιτέρω αποφασιστικές ενέργειες, μπορεί να παραμείνει ο βραδύς ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης στην ΕΕ. Προϋπόθεση για οικονομική ανάπτυξη διαρκείας αποτελούν τα υγιή δημόσια οικονομικά, αξιοποιώντας δε το νέο ισχυρό πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης οφείλουμε να στηρίξουμε την προσαρμογή επιταχύνοντας την άσκηση πολιτικών σταθερότητας και ενίσχυσης της οικονομικής μεγέθυνσης.»
Πέρα από την απίστευτη ευρωθεσμική μπουρδολογία που περιλαμβάνουν οι επίσημες εκτιμήσεις της ΕΕ, το γεγονός είναι ένα: Αντί για ανάκαμψη της τάξης του 1% στην ευρωζώνη που εκτιμούσε για το 2013 η περυσινή εαρινή εκτίμηση της ΕΕ, η φετινή εκτιμά πτώση κατά 0,4% και αναβάλει την προβλεπόμενη για φέτος ανάκαμψη για του χρόνου το 2014. Η δε ανεργία ξεπέρασε το 11% μέσα στο 2012, ενώ για το 2013 προβλέπεται ότι θα ανέβει στο 12,4% για να αρχίσει οριακά να μειώνεται με μαγικό τρόπο στο 12,1% μέσα στο 2014.
Να θυμηθούμε επίσης και τις εαρινές προβλέψεις της ΕΕ του 2011; Γιατί όχι. Να τι προέβλεπε η ΕΕ: «Η οικονομία της ΕΕ αναμένεται ότι θα εδραιώσει περαιτέρω τη σταδιακή ανάκαμψή της, ενώ οι προοπτικές για το 2011 εμφανίζονται ελαφρώς καλύτερες από τις προβλέψεις του φθινοπώρου. Το ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά περίπου 1¾% φέτος και κατά περίπου 2% το 2012. Η προοπτική αυτή ενισχύεται από τις καλύτερες προοπτικές για την παγκόσμια οικονομία και τη συνολική αισιόδοξη γνώμη των επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πληθωρισμός, ωστόσο, αυξάνεται ταχύτερα, αντικατοπτρίζοντας την αύξηση των τιμών των εμπορευμάτων. Ο μέσος όρος του επίσημου πληθωρισμού προβλέπεται ότι θα ανέλθει σε σχεδόν 3% στην ΕΕ και 2½% στη ζώνη του ευρώ το τρέχον έτος, ενώ στη συνέχεια θα μειωθεί σε περίπου 2% και 1¾% αντίστοιχα το 2012. Εν τω μεταξύ, οι συνθήκες στην αγορά εργασίας αναμένεται να βελτιωθούν με βραδύτερο ρυθμό μέσα στο χρονικό ορίζοντα των προβλέψεων. Το ποσοστό ανεργίας αναμένεται να μειωθεί κατά ½ εκατοστιαία μονάδα και να φθάσει σε λίγο περισσότερο από 9% και σε 9 ¾ % στην ΕΕ και στη ζώνη του ευρώ μέχρι το 2012. Η δημοσιονομική εξυγίανση προχωρεί, ενώ το δημόσιο έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί σε περίπου 3¾% του ΑΕΠ μέχρι το 2012. Ωστόσο, οι προοπτικές εξακολουθούν να παρουσιάζουν αισθητές διαφορές για τα επιμέρους κράτη μέλη.»
Ο Επίτροπος της ΕΕ, αρμόδιος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις, Όλι Ρεν, δήλωνε τότε τα εξής: «Το κύριο μήνυμα των προβλέψεών μας είναι ότι η οικονομική ανάκαμψη στην Ευρώπη είναι σταθερή και συνεχίζεται, παρά τις πρόσφατες εξωτερικές αναταραχές και τις εντάσεις στην αγορά δημόσιου χρέους. Τα δημόσια ελλείμματα μειώνονται σαφώς. Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχυθούν αυτές οι τάσεις ανάπτυξης και εξυγίανσης και να εξασφαλιστεί επίσης ότι θα οδηγήσουν σε περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας. Αυτό επιβάλλει τη συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης και την αποφασιστική εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που βοηθούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών μας.»
Τι απέγινε; Το 2011 η ευρωζώνη είχε αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,4% που οφείλεται κατά κύριο λόγο στο 3% ανόδου της Γερμανίας, το οποίο στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στα εμπορικά, νομισματικά και χρηματοδοτικά κέρδη που εξασφάλισε η Γερμανία από την κρίση των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Το 2012 το ΑΕΠ της ευρωζώνης έπεσε κατά -0,6% με την Γερμανία να σημειώνει οριακή άνοδο κατά 0,7%. Το 2013 η Γερμανία εκτιμάται από την ΕΕ ότι μόλις που θα κατορθώσει να πιάσει το 0,4% άνοδο στο ΑΕΠ της και κατά περίεργο τρόπο αναμένεται το 2014 να εκτοξευθεί το ΑΕΠ κατά 1,8%. Μόνο και μόνο για να φανεί αληθοφανής η πρόβλεψη για το 2014 που εκτιμά την άνοδο του ΑΕΠ κατά 1,2%.
Όσο για την πρόβλεψη της ανεργίας τι να πει κανείς. Το 2011 η ΕΕ εκτιμούσε ότι η ανεργία θα πέσει κατά 1% έως το 2012, ενώ στην πραγματικότητα αυξήθηκε κατά 1% μέσα στο 2011. Έτσι το 2011 έφτασε στο 10,2% και το 2012 στο 11,4% επίσημα. Κατά τ’ άλλα ο Ολί Ρεν χρόνο με το χρόνο δήλωνε τα ίδια και τα ίδια: η ανάκαμψη σταθεροποιείται, όπου να ‘ναι έρχεται, του χρόνου πάντως θα είναι καλύτερα!
Θέλετε να δούμε και τις αντίστοιχες εαρινές εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και για το 2010; Χαρείτε: «Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής επιβεβαιώνουν ότι έχει αρχίσει η οικονομική ανάκαμψη στην ΕΕ. Αφού γνώρισε τη σοβαρότερη ύφεση στην ιστορία της, η οικονομία της ΕΕ προβλέπεται να αναπτυχθεί με ρυθμό 1% το 2010 και 1¾% το 2011. Τα στοιχεία αυτά συνεπάγονται αναθεώρηση προς τα πάνω κατά ¼ της ποσοστιαίας μονάδας για το τρέχον έτος σε σχέση με τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής, δεδομένου ότι οι χώρες της ΕΕ επωφελούνται από το πιο ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον. Ωστόσο, η ασθενής εγχώρια ζήτηση εξακολουθεί να αναχαιτίζει την περαιτέρω ενδυνάμωση της ανάκαμψης. Η ταχύτητα της ανάκαμψης προβλέπεται ότι θα παρουσιάσει αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών, αντανακλώντας τις συνθήκες που επικρατούν στις επιμέρους χώρες, καθώς και τις ασκούμενες πολιτικές. Οι συνθήκες στην αγορά εργασίας έχουν παρουσιάσει πρόσφατα ορισμένες ενδείξεις σταθεροποίησης, και το ποσοστό της ανεργίας αναμένεται να κορυφωθεί σε επίπεδο το οποίο, όμως, θα είναι χαμηλότερο σε σχέση με τις προηγούμενες προβλέψεις, πλησιάζοντας εντούτοις το 10% στην ΕΕ.»
Όσο για τον Όλι Ρεν, αυτός τον χαβά του: «Οι βελτιωμένες προοπτικές όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη κατά το τρέχον έτος, αποτελούν θετικό στοιχείο για την Ευρώπη. Τώρα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η ανάπτυξη δεν θα εκτροχιαστεί εξαιτίας κινδύνων που σχετίζονται με την χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η διατηρήσιμη ανάπτυξη απαιτεί αποφασιστικότητα στις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης και μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα και την απασχόληση.»
Την εποχή εκείνη, δηλαδή το 2010, τα μέτρα που βύθιζαν τις τρεις οικονομίες υπό χρεοκοπία σε βαθειά παρατεταμένη ύφεση, με την Ισπανία να υποχωρεί κατά 0,1%, την Ελλάδα κατά 3,5% και την Ιρλανδία κατά 0,4% αντισταθμίστηκε από μια εικονική ανάκαμψη της Γερμανίας, της οποίας το ΑΕΠ ανέβηκε κατά 4,2%. Η μετανάστευση κεφαλαίων από τον χρηματοπιστωτικό τομέα των χωρών υπό χρεοκοπία στην Γερμανία, οι καλύτεροι όροι δανεισμού της δεύτερης λόγω του βουλιάγματος των κρατικών ομολόγων των υπό χρεοκοπία χωρών της ευρωζώνης, καθώς και το μεγαλύτερο άνοιγμα των πιο προβληματικών οικονομιών στα Γερμανικά κεφάλαια, δημιούργησε συνθήκες προσωρινής ανόδου του ΑΕΠ. Η αύξηση της ανεργίας το 2010 στο 10,1% και στο ίδιο επίπεδο για το 2011 οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η Γερμανία εμφάνισε μια εντυπωσιακή πτώση του επίσημου δείκτη ανεργίας της από 7,1% στο 5,9%. Τα επόμενα χρόνια η εκτίναξη της ανεργίας στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης εκτίναξαν το γενικό δείκτη στο 12,1% τον Μάρτιο του 2013.
Στις εαρινές εκτιμήσεις του 2010 η ΕΕ έλεγε: «Η οικονομική ύφεση σταμάτησε στην ΕΕ το τρίτο τρίμηνο του 2009, σε μεγάλο βαθμό χάρη στα έκτατα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού σχεδίου για την ανάκαμψη της οικονομίας, αλλά χάρη και σε ορισμένους άλλους προσωρινούς παράγοντες. Πέρα από την αρχική ανοδική μεταστροφή, η ανάκαμψη αποδεικνύεται περισσότερο βαθμιαία από ό,τι οι παρελθούσες ανοδικές φάσεις της οικονομίας. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρα της πρόσφατης επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας. Οι κυκλικές ανακάμψεις μετά από οικονομικές κρίσεις είναι συνήθως βραδύτερες από ό,τι υπό άλλες συνθήκες. Όπως και άλλες ανεπτυγμένες χώρες, η ΕΕ θα πρέπει να αγωνιστεί για αρκετό καιρό ακόμη για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης.»
Δηλαδή τον Μάιο του 2010 η ΕΕ ανακοίνωνε επισήμως ότι η ύφεση στην ευρωζώνη θεωρείται λήξασα και το μόνο θέμα που έμενε ήταν να αντιμετωπιστούν μόνο οι συνέπειες της κρίσης. Τον Μάιο φέτος (2013) η ΕΕ εκτιμά: «Η ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας αναμένεται να είναι υπερβολικά αργή για να μπορέσει να μειώσει την ανεργία. Προβλέπεται ότι η ανεργία θα φτάσει στο 11% στην ΕΕ και στο 12% στη ευρωζώνη το 2013 και ότι θα σταθεροποιηθεί σε αυτά τα επίπεδα το 2014, ενώ οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών αναμένεται ότι θα εξακολουθήσουν να είναι πολύ μεγάλες. Η απασχόληση προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω το 2013, καθώς ο ετεροχρονισμένος αντίκτυπος της ύφεσης του 2012 θα εξακολουθήσει να είναι αισθητός. Έως το 2014, ωστόσο, αναμένεται ότι η πιο δυναμική αύξηση του ΑΕΠ θα ξεκινήσει να ενεργοποιεί την απασχόληση.»
Με άλλα λόγια η ύφεση όχι μόνο δεν έληξε τότε που έλεγε η ΕΕ, αλλά συνεχίζεται και η (προβλεπόμενη) ανάκαμψη «αναμένεται να είναι υπερβολικά αργή για να μπορέσει να μειώσει την ανεργία». Βέβαια, το αν και κατά πόσο θα υπάρχει ανάκαμψη έστω και αργή, έστω και με τους όρους του υπάρχοντος συστήματος, στην ευρωζώνη θα πρέπει να είσαι πολύ ιδιώτης με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου για να το πιστέψεις.
Τελικά οι εκτιμήσεις που κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι copy paste της προηγούμενης. Βλέπετε ακολουθεί την τελευταία λέξη στην επιστήμη της μαντικής: Βυθίζουμε σκόπιμα τις οικονομίες στην ύφεση με στόχο κάποια στιγμή να πιάσουν πάτο. Και μόλις πιάσουν πάτο, ε, τότε το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να αρχίσουν ν’ ανεβαίνουν. Επομένως η συμμορία του Όλι Ρεν που επισήμως ονομάζεται Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν έχει παρά να βγαίνει κάθε χρόνο – ειδικά την εαρινή περίοδο – και να αναγγέλλει ότι κάπου εδώ η ύφεση τελειώνει και από του χρόνου αρχίζει η ανάκαμψη. Σου λέει, κάποια χρονιά δεν θα το πετύχω; Τι στο καλό, είναι δυνατό να βαθαίνει η ύφεση εσαεί;
Κι όμως, όσο κι αν δεν το πιστεύετε, έτσι σκέφτονται οι περισσότεροι καθηγητές οικονομικής, μαζί και τα επιτελεία της ευρωζώνης, του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ και όλων των άλλων ευαγών ιδρυμάτων της οικονομικής θεολογίας. Αν δεν σκέφτονταν έτσι τότε θα ήταν αναγκασμένοι να τους απασχολήσει το εξής ερώτημα: Μα αν αποτυχαίνουν οι προβλέψεις για την απόδοση των μέτρων προσαρμογής και η ύφεση επανακάμπτει κάθε φορά που ανακοινώνεται ότι ξεπεράστηκε, τότε δεν πρέπει να επανεξεταστεί το αποτυχημένο μίγμα πολιτικής. Αν το κυνήγι του πρωτογενούς ελλείμματος ως πρώτη προτεραιότητα έχει οδηγήσει σε βάθεμα της ύφεσης, τότε δεν πρέπει να το ξανασκεφτούμε; Αν οι διαρθρωτικές αλλαγές και το άνοιγμα της αγοράς εργασίας αντί να περιορίζουν το φαινόμενο της ανεργίας το δυναμώνουν σε πρωτοφανές βαθμό, αντί να αυξάνουν τις επενδύσεις τις περιορίζουν τότε δεν πρέπει να αναθεωρηθούν ριζικά αυτές οι πολιτικές; Όχι βέβαια! Απλά δεν πήραν ακόμη οι οικονομίες και οι λαοί την θανατηφόρα δόση. Δεν έχουν υποτιμηθεί η εργασία και η οικονομία τους σε τόσο χαμηλά επίπεδα ώστε να υπάρξει ανάκαμψη. Έτσι σκέφτονται οι ιερείς του θεολογικού δόγματος της οικονομίας που υπηρετεί το τραπεζικό καρτέλ της ευρωζώνης.
Τέλος, αν ίσχυε έστω η κοινή λογική, από την οποία οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η σύγχρονη οικονομική που διδάσκεται με όρους λοβοτομής στις οικονομικές σχολές σήμερα ώστε να παράγουν πνευματικά μουνουχισμένους, ή ενσυνείδητους απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου ικανούς για καθηγητικές έδρες και νόμπελ οικονομίας, θα βρίσκαμε πολλούς να αναρωτιούνται το εξής απλό: Αν το ευρώ είναι καλό για τις οικονομίες και τους δίνει μεγαλύτερες δυνατότητες από τις άλλες εκτός ευρώ, τότε γιατί οι οικονομικές επιδόσεις ακόμη και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 είναι συγκριτικά καλύτερες από ότι των χωρών της ευρωζώνης σ’ όλους σχεδόν τους βασικούς δείκτες;
Γι’ όλα αυτά δεν επιτρέπεται να αναρωτιέται κανείς. Η συμμορία του ευρώ θα συνεχίσει να εκτιμά τα ίδια και τα ίδια, έστω κι αν δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Οι δημοσιογράφοι της στημένης ειδησιογραφίας θα φροντίζουν κάθε φορά να εμφανίζουν τις μπαρούφες ως μέγιστο γεγονός για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και φυσικά η απάντηση στο γιατί διαψεύδονται οι συμμορίτες και τα επιτελεία του ευρώ είναι πάντα η ίδια: Δεν πάρθηκαν αρκετές από τις ίδιες πολιτικές, δεν ισοπεδώθηκαν αρκετά οι λαοί και οι οικονομίες για χάρη του ευρώ, ώστε κάποτε να έρθει η ανάκαμψη. Αν όχι του χρόνου, σίγουρα του παραχρόνου, ή του χρόνου μετά, κανείς δεν ξέρει. Αρκεί να συνεχίζεται απρόσκοπτα η δολοφονία εν ψυχρώ λαών και οικονομιών. Κι όταν θα έχουν πεθάνουν όλοι, όταν η κρίση θα έχει γεννήσει ένα νέο ακόμη μεγαλύτερο κραχ, όταν το ευρώ θα έχει αφήσει πίσω του μόνο ερείπια, όταν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα έχει εξαλείψει από την Ευρώπη τα πιο αδύναμα κράτη και τους πιο ραγιάδες λαούς με μεθόδους πιο αποτελεσματικές από τα παλιά κρεματόρια, ακόμη και τότε θα μας λένε: όλα αυτά έγιναν γιατί πολύ απλά οι συνταγές της καταστροφής δεν εφαρμόστηκαν με την αρμόζουσα συνέπεια. Ζήτω το ευρώ!
Σχόλιο της Ημέρας, 5/5/2013

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Ιούδας τουλάχιστον είχε την ευθιξία να κρεμαστεί…

bouli
Είχα σκοπό να μην γράψω τίποτα άλλο μετά τις ευχές όμως δεν άντεξα μπροστά στις εικόνες ντροπής της χτεσινής νύχτας.
Την ώρα που πλήθος κόσμου σε ολόκληρη την Ελλάδα οι πολίτες ακολουθούσαν με ευλάβεια τους επιτάφιους , οι πολιτικοί μας ταγοί , οι άνθρωποι που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε μνημόνια και καταστροφή, χωρίς καμία ντροπή και με περισσή αλαζονεία μετέτρεψαν μια απ τις μεγαλύτερες στιγμές της Χριστιανοσύνης, την περιφορά του επιταφίου σε πριβέ παρέλαση.
Οι Ιούδες του Ελληνικού λαού δεν δίστασαν να παρελάσουν με δήθεν κατάνυξη και πάντα καλά φυλασσόμενοι από δεκάδες πραίτορες,  ακολουθώντας τον επιτάφιο στο κέντρο της Αθήνας, στο μπαρουτοκαπνισμένο Σύνταγμα.
Οι παλιοί έλεγαν ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί, όμως στην περίπτωση μας όχι μόνο μιλήσανε για το σχοινί αλλά το έβγαλαν και στο σεργιάνι για να το παρουσιάσουν.
Αυτό που περιέφεραν εχτές στο κέντρο της Αθήνας δεν ήταν ο επιτάφιος του Κυρίου, αλλά το άψυχο σώμα του Ελληνικού λαού , το γεμάτο από τα καρφιά των μνημονίων, των φόρων και των χαρατσιών.
Η παρουσία της ηγεσίας της Ελληνικής εκκλησίας δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δίνει άλλοθι σε όλους αυτούς που σταύρωσαν και καθημερινά συνεχίζουν να σταυρώνουν τον Ελληνικό λαό και να ξεπουλούν την Πατρίδα.

Ο ιστορικός Ιούδας που πρόδωσε τον Ιησού είχε την ευθιξία να κρεμαστεί μετά την προδοσία του “κύριοι” του πολιτικού κατεστημένου.

Εσείς;

Διαβάστε περισσότερα »

Τότε ο Ιούδας, σήμερα αλήθεια, ποιος;

kremala
Γράφει ο Νίκος Ναούμης, 
Πολιτικός Επιστήμονας
Σήμερα Εκείνος κρεμάται επί ξύλου για να ξεπλυθούν με το αίμα του οι αμαρτίες όλων των άλλων. Η σταύρωση του είναι μάλλον η μεγαλύτερη πράξη αλτρουισμού που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία του ανθρώπινου γένους. Πως φτάσαμε όμως ως εκεί; Φτάσαμε με τον χειρότερο τρόπο που θα μπορούσε να συμβεί. Με μία προδοσία.
Το μήνυμα της σταύρωσης του Θεανθρώπου, ένα μήνυμα τόσο δυνατό και συνάμα τόσο αλληγορικό, θα μπορούσε να βρει εφαρμογή και σήμερα. Τι θα μπορούσε δηλαδή…
Στην πράξη σήμερα, βρίσκεται στην κορύφωσή του το δράμα ενός λαού, μιας ηπείρου, μιας υφηλίου ολόκληρης. Στον ρόλο του θύματος, οι Έλληνες πολίτες, οι πολίτες της Ευρώπης, οι πολίτες ενός ολόκληρου πλανήτη.
Θύτες, έλα ντε…;
Ποιοι αλήθεια είναι οι θύτες σε όλη αυτή την ιστορία; Μήπως έχει καταλάβει κανείς; Νομίζω πως όχι.
Στην εποχή του Χριστού, θεωρητικά, θύτες υπήρξαν πολλοί, με τον καθένα από αυτούς να έχει παίξει τον δικό του ρόλο. Τελώνες, γραμματείς, φαρισαίοι και τόσοι άλλοι.
Σήμερα αλήθεια, ποιος, ποιοι παίζουν τον ρόλο του θύτη;
Η Μέρκελ, ο Σόϊμπλε, οι αγορές, τα Νεφελίμ, τα Ελοχίμ, ο κακός μας ο καιρός; Κανένας από αυτούς; Όλοι μαζί; Ένα παζλ για δυνατούς λύτες.
Υπήρχε όμως κι ένα πρόσωπο κλειδί σε όλη αυτή την ιστορία. Ο μεσάζων, ο καταλύτης εκείνος που επιτάχυνε την πορεία προς τη σταύρωση. Το πρόσωπο εκείνο, που με την προδοσία του δρομολόγησε τις εξελίξεις. Και το όνομα αυτού; Ιούδας ο Ισκαριώτης. Ένας άνθρωπος που φιλούσε και πρόδιδε υπέροχα. Ένα πρόσωπο που ενέπνευσε λογοτέχνες και ποιητές με τη ζωή και τη στάση του απέναντι στον Ιησού. Ένα άτομο όμως, του οποίου η δράση του ξεσκεπάστηκε, με ένα τέλος μακάβριο κι ανάλογο της πράξης που τον σημάδεψε.
Όμως, γι’ αυτόν τον προδότη, η ιστορία έγραψε το κομμάτι της και μας φανέρωσε τον ρόλο του. Οι σύγχρονοι προδότες όμως; Θα μείνουν στο σκοτάδι;
Οι προδότες των ονείρων μας, της ελπίδας μας για ένα καλύτερο αύριο, για μια ζωή με χαμόγελο… Αλήθεια, αυτοί οι προδότες θα έχουν την τύχη του Ισκαριώτη; Θα καούν, παίρνοντας πάνω τους, με τις στάχτες τους, τα κρίματα που μας φόρτωσαν και τα οποία κουβαλάμε ακόμα σαν σταυρό του μαρτυρίου στις πλάτες μας, ανεβαίνοντας το δικό του Γολγοθά ο καθένας μόνος του κι όλοι μαζί παρέα;
Είμαι σίγουρος πως ναι! Κάποια στιγμή, θα γίνει κι αυτό…
Κι εξάλλου, η ιστορία αργεί αλλά δεν ξεχνά, και κυρίως, δεν συγχωρεί.
Άλλωστε, δεν πρέπει να λησμονούμε, ότι το μήνυμα της Ανάστασης είναι πιο δυνατό και ακολουθεί πάντα την Σταύρωση και κανένας Ιούδας δεν γλυτώνει.
* Ο τίτλος του κειμένου είναι από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον ( Ματθαίος 27/κζ ), με την φράση αυτή να αποδίδεται στον Ιούδα, κατά την επιστροφή των τριάντα αργυρίων στους Γραμματείς λόγω τύψεων.


olympia.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 26 Απριλίου 2013

ΑΝΑΚΑΜΨΗ; ΟΥΤΕ ΜΕ ΣΦΑΙΡΕΣ!

Συνέντευξη του Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρη Καζάκη στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Λάρισας, 26-4-2013
ΕΡΩΤΗΣΗ 1:  Αν και στις διαδοχικές εκλογές του 2012 το ποσοστό του κόμματος σας ήταν μικρό (γύρω στο 1%), παρά το «τρέξιμο» που κάνατε, νομίζετε ότι οι συνθήκες άλλαξαν για κάτι καλύτερο, για τις απόψεις που πρεσβεύετε;
Απάντηση: Σήμερα η ελληνική κοινωνία στη μεγάλη της πλειοψηφία έχει καταλάβει τι σημαίνει ζωή υπό καθεστώς ευρώ. Ξέρει πολύ καλά ότι βιώνει ένα πλήρες αδιέξοδο λόγω του ευρώ και της νέας κατοχής υπέρ της ΕΕ. Αυτός είναι κι ο λόγος που ξαφνικά εμφανίζονται διάφοροι διάττοντες αστέρες να ανακαλύπτουν το εθνικό νόμισμα. Από την αρχή αυτής της κρίσης η «δουλειά» μου ήταν να αφυπνιστεί ο κόσμος και να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Ο μεγάλος σύμμαχος σ’ αυτή την «δουλειά» ήταν η ίδια η εμπειρία του κόσμου. Γι’ αυτό και παρά την λοιδορία, την συκοφαντία, την φίμωση και τις ατελείωτες πρακτικές αποπροσανατολισμού, οι ιδέες που αντιπροσωπεύω, οι προτάσεις και τα προτάγματα που υπερασπίζομαι βρίσκουν γόνιμο έδαφος σ’ ένα όλο και πλατύτερα στρώματα της εργαζόμενης κοινωνίας. Η ίδια η εμπειρία της την.......
πείθει. Το μόνο που λείπει είναι να συνειδητοποιήσει ότι δεν αρκεί η ψήφος, αλλά απαιτείται δράση και μάλιστα μαζική δράση ανατροπής ολόκληρου του καθεστώτος. Διαφορετικά δεν υπάρχει καμιά άλλη δυνατότητα διεξόδου.
Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι μας έχουν κηρύξει πόλεμο και διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο εναντίον μας με σκοπό ο λαός και η πατρίδα μας να γίνει βορά των πιο ισχυρών της ευρωζώνης. Και σ’ αυτόν τον πόλεμο όπου ο εχθρός είναι αποφασισμένος να σε εξοντώσει, δεν αντιτάσσεις πρακτικές νόθου κοινοβουλευτισμού και νομιμοφροσύνης απέναντι σ’ ένα καθεστώς νέας κατοχής. Καταφύγιό σου είναι μόνο ένα, το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος: «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»
ΕΡΩΤΗΣΗ 2:  Κύριε Καζάκη είστε γενικός γραμματέας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, που ιδρύθηκε το 2011. Πέρασαν περίπου  2 χρόνια από τότε και 2 εκλογικές αναμετρήσεις, που συμμετείχατε. Μετανιώσατε που δεν πήγατε με τον Π. Καμμένο, όσον αφορά τη βουλευτική έδρα;
Απάντηση: Όπως ήδη είπα το ΕΠΑΜ δεν δημιουργήθηκε για να βρει την δικαίωσή του στα έδρανα ενός νόθου κοινοβουλίου που αποτελεί το άλλοθι της χειρότερης μεταπολεμικής χούντας που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα. Ούτε δική μου προσωπική φιλοδοξία είναι να βρεθώ στο κοινοβούλιο για να παριστάνω την αντιπολίτευση. Οι γνωστές παλαιοκομματικές πρακτικές του δούναι-λαβείν για έδρες και θώκους δεν μ’ αφορούν. Φανταστείτε να είχαμε δεχτεί τότε την πρόταση Καμμένου και τώρα να τσακωνόμαστε για τα λεφτά όπως γίνεται με το Άρμα Πολιτών του κ. Δημαρά. Τόσα μου έταξες και δεν μου τα έδωσες και τα ρέστα. Υπάρχει μεγαλύτερη αθλιότητα; Το είπα και τότε, το λέω ξεκάθαρα και τώρα. Δεν είμαι προς πώληση. Ούτε εγώ, ούτε το ΕΠΑΜ. Δεν πρόκειται να πουληθώ για κανένα λόγο. Δεν θα γίνω αντικείμενο πολιτικού μάρκετινγκ για να εξαπατηθούν οι ψηφοφόροι. Η αξιοπρέπεια και τα πιστεύω μου δεν αντισταθμίζονται με κανένα ποσό χρημάτων και με καμιά θέση, ή έδρα στο κοινοβούλιο. Δεν θα γίνω μέρος του βαθιά διεφθαρμένου συστήματος πολιτικής συναλλαγής που αγωνίζομαι να ανατρέψω. Ή το ΕΠΑΜ θα μπει με τους δικούς του όρους στο κοινοβούλιο, ή καλύτερα να χαθεί μια για πάντα παρά να γίνει μια από τα ίδια. Βλέπετε για εμάς στο ΕΠΑΜ ισχύει πάντα το παλιό ρητό του Ρήγα: Κάλλιο για την πατρίδα κανένας να χαθεί, παρά να κρεμάσει φούντα για ξένον στο σπαθί.
ΕΡΩΤΗΣΗ 3:  Πού πάνε τα πράγματα στη χώρα: Βλέπετε φως, μετά και τις τελευταίες επαφές της τρόικας στην Αθήνα; Έχετε ακόμα την άποψη ότι πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή και πώς μπορεί να γίνει αυτό;
Απάντηση: Ο μόνος που βλέπει φως στο τούνελ είναι αυτός που δεν έχει αντιληφθεί ότι η ατμομηχανή της κ. Μέρκελ και της τρόικας κατευθύνεται εναντίον του και μάλιστα με αυξανόμενη ταχύτητα. Υπάρχει ένα αλάνθαστο κριτήριο για να κρίνει ο καθένας μας από την προσωπική του εμπειρία το που πάει η όλη κατάσταση. Αν βλέπει το εισόδημά του συνεχώς να συρρικνώνεται μέχρις εξαφανίσεως και τα χρέη του να αυξάνονται, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ανάκαμψη ούτε με σφαίρες. Κι αυτό συμβαίνει ήδη για την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού καθώς και για την οικονομία. Ταυτόχρονα η κρίση βαθαίνει και στην ευρωζώνη. Ακόμη και η ίδια η Γερμανία αντιμετωπίζει στασιμότητα και ύφεση σε συνθήκες ιδιωτικής υπερχρέωσης. Οι δήμοι της καταρρέουν ιδιωτικοποιημένοι και κάτω από τεράστια χρέη. Το γεγονός αυτό κάνει την άρχουσα τάξη της Γερμανίας πιο επιθετική, πιο αδίστακτη στην προσπάθειά της να κανιβαλίσει τις πιο αδύναμες χώρες και οικονομίες της ευρωζώνης. Η ίδια η ευρωζώνη έχει μετατραπεί σε πεδίο ενός αδυσώπητου ανταγωνισμού για το ποιος θα επικρατήσει έναντι όλων των άλλων, ή καλύτερα πάνω στα ερείπια όλων των άλλων. Είναι ποτέ δυνατόν μια χώρα υπό καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας σαν την Ελλάδα να ελπίζει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το να μεταβληθεί σε κρανίου τόπο; Η λύση είναι μόνο μία: μονομερής διαγραφή του χρέους της Ελλάδας προς την ευρωζώνη και έξοδος από αυτήν με σκοπό την ανοικοδόμηση της χώρας εκ βάθρων στη βάση των συμφερόντων της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει παρά μόνο εκείνος που οδηγεί στα κρεματόρια της ευρωζώνης.
ΕΡΩΤΗΣΗ 4:  Τσίπρας και Αλαβάνος: Υπάρχουν επαφές; Πόσο κοντά ή μακριά βρίσκεστε, ως κόμμα;
Απάντηση: Το ΕΠΑΜ είναι ένα Μέτωπο που παλεύει για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του ελληνικού λαού. Εμείς παλεύουμε για εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της χώρας μας. Αγωνιζόμαστε για την εθνική αυτοδιάθεση του λαού μας ενάντια στην υπερεθνική απολυταρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελεί την μετουσίωση των ναζιστικών σχεδίων ενοποίησης της Ευρώπης κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί που απέτυχαν τότε οι ναζί με τις μεραρχίες των Ες-Ες, έρχονται σήμερα να πετύχουν οι τραπεζίτες με την Πέμπτη Φάλαγγα ενός δοτού «διεθνισμού» που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των εθνών και των λαών. Παλεύουμε για να γίνει ο λαός μας αφεντικό στον τόπο του και όχι εξαθλιωμένος μετανάστης στην ευρωζώνη. Αγωνιζόμαστε να ενωθεί ο λαός μας πάνω στη βάση του πατριωτικού και δημοκρατικού του καθήκοντος, υπερβαίνοντας τεχνητούς διαχωρισμούς δεξιάς-αριστεράς που γεννούν εμφυλίους. Για εμάς δεν υπάρχει αριστερός ή δεξιός, μόνο πατριώτης, δημοκράτης ή δωσίλογος και προδότης. Σε τι απ’ όλα αυτά μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον Τσίπρα, ή τον Αλαβάνο; Δεν τους καίγεται καρφί για τον λαό μας. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η αριστερά. Αυτό που θέλουν είναι να επιβάλουν την δικτατορία της δικής τους αριστεράς, στην οποία ο λαός οφείλει να υποταχθεί διότι ελέω Κισμέτ η αριστερά έχει πάντα δίκιο. Εμείς στο ΕΠΑΜ παλεύουμε να κατακτήσει ο τόπος την δημοκρατία όπου ο ίδιος ο λαός κι όχι κάποιος πατερούλης της αριστεράς που αυτοδίκαια έχει πάντα δίκιο, να κατέχει την εξουσία και να την ασκεί όπως αυτός θέλει. Γι’ αυτό άλλωστε παλεύουμε για Συντακτική Εθνοσυνέλευση και νέο αληθινά δημοκρατικό Σύνταγμα έτσι ώστε ο λαός μας να γίνει αφεντικό στην χώρα του και όχι οποιοσδήποτε άλλος επίδοξος επιβήτορας. Γι’ αυτό και δεν μας αρκεί να ψελλίζει, όπως κάνει ο κ. Αλαβάνος, απλά την διαγραφή του χρέους και το εθνικό νόμισμα. Χωρίς την δημοκρατία, χωρίς Συντακτική Εθνοσυνέλευση για να κάνει ο λαός μας μια καθαρή αρχή, τα αιτήματα αυτά δεν είναι παρά προφάσεις για μελλοντικούς δικτάτορες.
ΕΡΩΤΗΣΗ 5:   Σε πρόσφατη ομιλία σας, αναφέρατε ότι  ο ελληνικός λαός  πρέπει να κατακτήσει την δημοκρατία, αλλά πρέπει πρώτα να ξεφορτωθεί  το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν άμεσα εκλογές; Έχει σχέση και με το συνέδριο σας, τον Μάιο;
Απάντηση: Δεν μπορείς να έχεις δημοκρατία υπό το υπάρχων κοινοβουλευτικό σύστημα. Το μόνο που έχει απομείνει από το ισχύων Σύνταγμα της χώρας είναι η πλήρης αυθαιρεσία της εξουσίας που έχει μετατρέψει τον τρόπο διακυβέρνησης σε ανοιχτή δικτατορία ξένων δυνάμεων και των ντόπιων δοσιλόγων τους. Για να κατακτηθεί η δημοκρατία απαιτείται, αφενός, η ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος, η διακοπή της συνέχειας του υπάρχοντος κράτους με σκοπό να καταγγελθούν όλες οι δεσμεύσεις υπέρ των ξένων δυνάμεων που συνομολόγησαν σε βάρος του λαού και της χώρας οι πολιτικοί της εσχάτης προδοσίας που κυβερνούν αυτή την στιγμή. Αφετέρου, απαιτείται μια προσωρινή κυβέρνηση από τις μάχιμες συλλογικότητες του ίδιου του λαού με σκοπό να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα Συντακτική Εθνοσυνέλευση που θα έχει σαν στόχο την σύνταξη και ψήφιση νέου Συντάγματος. Αυτό το νέο Σύνταγμα θα αποκαθιστά όλες τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού που έχουν βάναυσα καταπατηθεί, θα προσθέτει δικλείδες ασφαλείας για να μην επαναληφθεί το φαινόμενο της αρπαγής της ψήφου και της μεταχείρισής της ως λευκής επιταγής και θα οργανώνει ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης απευθείας από τον λαό με όρους ανακλητότητας, υποχρεωτικής λογοδοσίας όλων των οργάνων του κράτους, περιορισμένης θητείας, κοκ. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο ελληνικός λαός θα κατακτήσει το ιστορικό του δικαίωμα να υπάρχει και να ευημερεί στην χώρα του. Το 2ο Τακτικό Συνέδριο του ΕΠΑΜ που θα συγκληθεί στις 31 Μαΐου, 1 & 2 Ιουνίου έχει σαν βασικό αντικείμενο την επεξεργασία της αναγκαίας τακτικής που θα οδηγήσει τόσο το Μέτωπο, όσο κυρίως τον λαό μας στην υλοποίηση των παραπάνω στόχων το ταχύτερο δυνατό.
ΛΑΡΙΣΑ, 26-4-2013

Διαβάστε περισσότερα »

Η Εκπομπή ΑΕ της 25ης Απριλίου 2013

Ένα εξαιρετικού ενδιαφέροντος ρεπορτάζ με πλούσιο οπτικο-ακουστικό υλικό από την πρόσφατη επίσκεψη κλιμακίου της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.Πα.Μ. με επικεφαλής τον Γ.Γ. σ. Δ. Καζάκη στην Κύπρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:http://www.youtube.com/watch?v=hP1xUFC88os&list=PL92vCae7rJHPQrTbdFzknYEioAZDcGhix&feature=player_embedded
Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Ομιλία Δ. Καζάκη στην Κολωνία, 14 Απριλίου 2013



Από το Ε.Πα.Μ. Κολωνίας
Με ιδιαίτερη χαρά και αγωνιστικό πνεύμα, βγαλμένο από άλλες εποχές, υποδέχτηκε η ομογένεια της Γερμανίας τον Γενικό Γραμματέα του Ε.ΠΑ.Μ. Καζάκη Δημήτριο στην Κολωνία. Ο Δ. Καζάκης, συνοδευόμενος από τον Δ. Κυπριώτη, ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του πυρήνα του Ε.ΠΑ.Μ. Κολωνίας ο οποίος οργάνωσε μια σειρά δραστηριοτήτων και επαφών του Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. στην Κολωνία καθώς και την ανοιχτή ομιλία -- συζήτηση του Δημήτρη Καζάκη με θέμα : Κρίση, Χρέος, Διέξοδος.
Η συνέχεια της περιοδείας αυτής ολοκληρώθηκε με την τριήμερη επίσκεψη του Δ. Καζάκη στην....
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Δ. Καζάκης στην Κύπρο

Ο Δημήτρης Καζάκης στο Mega channel της Κύπρου
Ο πολιτικός που προειδοποίησε για το «κούρεμα» των κυπριακών καταθέσεων ενημερώνει τους Κυπρίους για τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και την επίλυσή του, προειδοποιώντας ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα στο νησί θα κυκλοφορεί τουρκική λίρα! Σειρά διπλωματικών επαφών,ομιλιών και συνεντεύξεων.
Τις οικονομικές- πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες που θα βιώσει ο Κυπριακός λαός από τις επιλογές της πολιτικής του ηγεσίας, ανέλυσε ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ, Δημήτρης Καζάκης ο οποίος πραγματοποιεί τετραήμερη επίσκεψη στην Κύπρο, συνοδευόμενος από κλιμάκιο της Π.Γ του Ε.ΠΑ.Μ. Ο κ. Καζάκης στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις του εμφανίστηκε ξεκάθαρος για την τύχη της Κύπρου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα «πολεμικών διαστάσεων» από το οποίο το νησί δεν θα ανακάμψει, εάν συνεχίσει με αυτή την πολιτική ηγεσία που επέτρεψε στη Γερμανία να «κανιβαλίσει» σε βάρος του κυπριακού λαού. Μάλιστα όπως είπε η κατάρρευση της Κύπρου είναι πολύ κοντά χρονικά και μόνη λύση είναι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, προκειμένου να απεγκλωβιστεί από τους δανειστές της και να διατηρήσει την ανεξαρτησία της και εθνική κυριαρχία της.
Ο Δημήτρης Καζάκης με τον πρεσβευτή της Βενεζουέλας κ. Σάλας (1)

Αφορμή του ταξιδιού στάθηκε η επίσημη πρόσκληση της πρεσβείας της Βενεζουέλας στην Κύπρο, προς τον Γ.Γ του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, να παρευρεθεί σε εκδήλωση εορτασμού για την διακοσιοστή Τρίτη (203η) επέτειο της Επανάστασης, της 19ης Απριλίου του 1810, αλλά και το ενδιαφέρον νέων κινημάτων, που έχουν δημιουργηθεί στη Μεγαλόνησο, για τις θέσεις και τις προτάσεις του ΕΠΑΜ όσον αφορά την έξοδο από την κρίση.
Στη διάρκεια της δεξίωσης που παρέθεσε η Πρεσβεία της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, το κλιμάκιο του ΕΠΑΜ είχε την ευκαιρία να ανταλλάξει απόψεις, με τον Επιτετραμμένο της πρεσβείας που εκτελεί χρέη πρέσβη, κ. Ζαν Πιέρ Ανάγια Σάλας, για τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και για τις εξελίξεις στις δύο χώρες, Βενεζουέλα – Ελλάδα.
Ο Δημήτρης Καζάκης με τον πρεσβευτή της Βενεζουέλας κ. Σάλας (2)

Ήταν μια ουσιαστική συζήτηση και η απαρχή όπως φάνηκε μιας εξίσου ουσιαστικής συνεργασίας καθώς όπως είπε ο κ. Σάλας στο «τετ –α-τετ» που είχε με τον κ. Δημήτρη Καζάκη, η κυβέρνηση του ενδιαφέρεται για την περεταίρω ανάλυση των θέσεων του σε ότι αφορά την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτική κατεύθυνση χωρών που πλήττονται από την οικονομική κρίση, εκφράζοντας την επιθυμία πραγματοποίησης σειράς σχετικών διαλέξεων και μεταφοράς τεχνογνωσίας, του Γ.Γ του ΕΠΑΜ στη Βενεζουέλα. Από την πλευρά του ο κ. Δημήτρης Καζάκης, στη συζήτηση που είχε με τον κ. Σάλας, του εξέφρασε τον θαυμασμό του για το λαό της Βενεζουέλας και τους αγώνες που αυτός έχει δώσει στο όνομα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, όπως ο Ελληνικός λαός, τονίζοντας την ανάγκη μιας νέας δυναμικής συμμαχίας, η οποία θα επεκτείνεται και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, για την αντιμετώπιση των εγκληματικών σχεδίων που εφαρμόζονται ήδη από τις ξένες αγορές σε συνεργασία με κυβερνήσεις χωρών.
Ο Δημήτρης Καζάκης με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου
Ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ, έγινε δεκτός από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο Β΄, με τον οποίο συζήτησε τις τρέχουσες εξελίξεις σε Κύπρο και Ελλάδα. Ο κ.Καζάκης επισήμανε στον κ. Χρυσόστομο ότι το πλήγμα για την Κύπρο θα είναι βαρύτερο από αυτό της Ελλάδος και ότι πρέπει να υπάρξει άμεση αφύπνιση του λαού για την αποδέσμευση από την Ε.Ε. και τις αποφάσεις της Τρόϊκα, έργο στο οποίο η Εκκλησία μπορεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, καθώς αποτελεί ένα σημαντικό πυλώνα της κυπριακής κοινωνίας. Σε διαφορετική περίπτωση η κατάρρευση του νησιού θα συντελεστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα και οι συνέπειες θα είναι χειρότερες από την εισβολή του 1974, καθώς θα είναι μη αναστρέψιμες.
Ο Αρχιεπίσκοπος άκουσε με ενδιαφέρον την οικονομική και πολιτική ανάλυση του κ.Καζάκη και σημείωσε ότι ο ίδιος παραμένει πιστός στην εκτίμησή του ότι η επιστροφή στην κυπριακή λίρα είναι ένα ενδεχόμενο το οποίο η πολιτική ηγεσία δεν πρέπει να προσπερνά με ελαφρότητα. Μάλιστα, όπως είπε, για το λόγο αυτό σε συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ.Αναστασιάδη, του υπέδειξε να προχωρήσει άμεσα σε μελέτη για τις συνέπειες εξόδου από το ευρώ, προκειμένου ο λαός να έχει πλήρη γνώση και να αποφασίσει τον δρόμο που θα επιλέξει. Ωστόσο ο κ. Αναστασιάδης, όπως είπε ο κ. Χρυσόστομος, δεν έδειξε διατεθειμένος να προβεί σε τέτοιες ενέργειες.  Πάντως ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε αισιόδοξος τονίζοντας ότι θα υπάρξει ανάπτυξη και οι επενδυτές δεν θα εγκαταλείψουν το νησί.
Στη διάρκεια της επίσκεψης στην Κύπρο ο Γ.Γ. του ΕΠΑΜ, Δ.Καζάκης, θα μιλήσει σε δύο συγκεντρώσεις, στη Λευκωσία και στη Λεμεσό, για τις συνέπειες από την κρίση ενώ θα παρουσιάσει και λύσεις για την έξοδο από αυτήν. Παράλληλα κατά τη διάρκεια της διαμονής του παραχωρεί συνεντεύξεις σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Από το Γραφείο Τύπου

Διαβάστε περισσότερα »

Σάββατο 20 Απριλίου 2013

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, που έγινε στις 21 Απριλίου του 1963, καλούμε όλα τα μέλη και τους φίλους του Ε.ΠΑ.Μ., όλους τους δημοκράτες και πατριώτες αγωνιστές να συμμετάσχουν στην Πορεία που οργανώνει το Ίδρυμα Γρηγόρη Λαμπράκη, την Κυριακή 21η Απριλίου 2013 και ώρα 9 π. μ.
Η πορεία θα ακολουθήσει την ίδια διαδρομή που έκανε ο Γρηγόρης Λαμπράκης από τον Τύμβο του Μαραθώνα μέχρι την διασταύρωση της Ραφήνας, σημείο όπου τον σταμάτησε τότε η αστυνομία. Ο γιος του Γρ. Λαμπράκη, μαζί με τον τραγουδιστή Βασίλη Λέκκα, που θα πρωτοστατήσουν, θα συνεχίσουν την πορεία τους μέχρι το Α΄ Νεκροταφείο, όπου θα αποτίσουν φόρο τιμής στον τάφο του αγωνιστή. Θα τους συνοδεύσουν μέλη και φίλοι του Ε.ΠΑ.Μ. μαζί με όποιον ακόμη έχει την καρδιά να ακολουθήσει την πορεία έως το τέλος.
Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί τα μέλη και τους φίλους των πυρήνων Μεσογείων, να παρευρίσκονται στον Τύμβο στις 9 το πρωί και να περπατήσουν μέχρι την Ραφήνα όπου θα ενωθούν με άλλους συναγωνιστές.
Τα μέλη και οι φίλοι του Βόρειου Τομέα καλούνται να βρίσκονται στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Αγίας Παρασκευής.
Τα μέλη και οι φίλοι του Κεντρικού Τομέα καλούνται να βρίσκονται στο Χίλτον στις 15.00 το απόγευμα.
Τα μέλη και οι φίλοι των άλλων Τομέων μπορούν να έλθουν όπου εξυπηρετούνται καλύτερα.
Τέλος, όλοι οι συμμετέχοντες θα ενωθούμε για να καταλήξουμε στο Α΄ Νεκροταφείο.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
Η Πολιτική Γραμματεία και το Οργανωτικό Γραφείο του ΕΠΑΜ

Διαβάστε περισσότερα »